การแต่งงานของนาเดียกับเอเดรียนก็ทรุดตัวลงอย่างสมบูรณ์ในขณะที่เธอส่งใบสมัครหย่าร้างและสงครามโลกครั้งที่สองของพวกเขาสองคนก็ออกไปอย่างเงียบ ๆ ไม่มีควันดินปืนแต่มีรอยแผลเป็นอยู่ทุกที่ ไม่เคยมีกำลัง แต่ทุกคำก็เหมือนมีดไม่มีผู้ยืนดูในสงครามนี้มีเพียงสองคนที่เคยรักกันน้ำตาและดิ้นรนระหว่างความทรงจำและความเป็นจริงพยายามที่จะฟื้นความจริงและศักดิ์ศรีของตนเองจากซากปรักหักพังที่แตกสลายของความรู้สึกของพวกเขา