เมื่อโคลินย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านโบราณเธอรู้สึกเบื่อและหลงทางมากพ่อแม่ของเธอยุ่งอยู่กับการทำงานและเกือบจะไม่สนใจการดำรงอยู่ของเธอทิ้งเธอไว้คนเดียวในสภาพแวดล้อมที่แปลกและน่าเบื่อจนกระทั่งวันหนึ่งเธอค้นพบประตูเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ด้านหลังซึ่งเป็นทางลึกลับที่ปิดผนึกด้วยกำแพงอิฐ เมื่อมันดึกแล้วเธอก็เดินผ่านทางมืดอย่างเงียบ ๆ และมาถึงโลกคู่ขนานที่สมบูรณ์แบบผู้คนที่นี่ใช้ปุ่มแทนดวงตา แต่อ่อนโยนและมีน้ำใจเธอ "พ่อแม่" ของเธอเต็มไปด้วยความเอาใจใส่และทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นความปรารถนาภายในของเธอโลกนี้ดูเหมือนจะตอบสนองจินตนาการทั้งหมดของเธอ อย่างไรก็ตามเมื่อ "แม่อีกคน" เชิญเธอให้อยู่ในโลกนี้ตลอดไปโคลาลินค่อยๆสังเกตเห็นร่องรอยของความแปลกประหลาดเธอปฏิเสธสิ่งล่อใจและในที่สุดก็ตระหนักว่าภาพลวงตาที่มีเสน่ห์นี้ไม่มีอะไรมากไปกว่ากับดักที่ออกแบบมาอย่างระมัดระวังเพื่อดักจับเธอตลอดไป ในการต่อสู้ระหว่างความเป็นจริงและภาพลวงตา Collarin ไม่เพียง แต่ต้องเผชิญกับความกลัวอย่างกล้าหาญ แต่ยังเรียนรู้ที่จะหวงแหนความหมายของความรักที่แท้จริงและครอบครัว