1889'da İtalyan göçmen Francesca Cabrini, New York'un topraklarına ayak bastı ve hayallerindeki özgürlük ve umutla değil, hastalık havası, yaygın suçlar ve yoksulluk içinde hayatta kalmak için mücadele eden çocuklar tarafından karşılandı.Yıkılmış gerçeklikle karşı karşıya olan Cabrini, zorlu bir yolculuğa çıktı - kayıtsız ve düşmanca belediye başkanıyla yüzleşmek ve toplumdaki en çaresiz insanlar için barınak ve sağlık sigortası için çabalamak zorunda kaldı. Garip İngiliz ve zayıf bedenine rağmen, inatçı bir kalp ve olağanüstü girişimci bilgelikle umutsuzluk içinde umut ışığını ateşledi.Yavaş yavaş hayırseverlik ve güçle dolu bir "umut imparatorluğu" kurdu. Işığı sadece o dönemin karanlık köşelerini aydınlatmakla kalmadı, aynı zamanda dünyanın yardım ve insan bakımı anlayışını sonsuza dek değiştirdi.