Karanlık yeraltı tünelinde, bir metro çizgisi kurtulanları yakalayan bir kafes haline geldi.Bekar bir anne küçük oğlunu sıkıca tuttu, kalp atışı korku ile yankılanıyordu.Bir zamanlar hayatın zorluklarının sadece günlük yaşamın bir yükü olduğunu düşündü, ancak şu anda cesareti ve anne sevgisi sınıra itiliyordu - çünkü bu yıkık arabada bir canavar kalan insanlar için avlanıyordu. Hala hayatta olan birkaç kişiden biri ve çocukları bu kabusa masum bir şekilde dahil oluyor.Her adım ölümün yaklaşması olabilir ve her nefes hayatta kalma arzusuyla doludur.Kalbi zaten çökmenin eşiğinde olsa bile sakin ve güçlü olmalı. Yerdeki kontrol odasında, görevlerinde kalan mühendisler onları kurtarmanın yollarını bulmak için zamana karşı yarışıyorlardı.Zaman kanıyor, umut çöküyor, ama bilirler: tünelin derinliklerinde, kurtarmayı bekleyen hala hayat var. Bu sadece bir kaçış değil, aynı zamanda sevgi, sorumluluk ve insan doğasının aşırı bir testidir.