ท่ามกลางซากปรักหักพังของภัยพิบัตินิวเคลียร์ครอบครัวที่หิวโหยที่ใกล้จะสิ้นหวังพบว่ามีความหวังสุดท้ายในเจ้าของโรงแรมที่มีเสน่ห์ดึงดูดด้วยคำสัญญาของมื้อค่ำฟรีพวกเขาก้าวเข้าสู่โรงแรมหรูหราที่ดูเหมือนจะโดดเดี่ยวจากโลก แต่ก็ค่อยๆค้นพบว่า "โปรแกรมความบันเทิง" ของมื้อค่ำนี้ได้เบลอขอบเขตระหว่างการแสดงและความเป็นจริง ในงานเลี้ยงที่ทออย่างระมัดระวังเสียงหัวเราะและความกลัวนั้นมีการเชื่อมโยงกันและความอบอุ่นและการสมรู้ร่วมคิดอยู่ร่วมกันพวกเขาเป็นผู้ยืนดูหรือถูกผลักขึ้นไปบนเวทีเพื่อเป็นตัวเอกในละครมนุษย์เรื่องนี้หรือไม่? เมื่อความอยู่รอดชนกันอย่างมีศักดิ์ศรีความรักในครอบครัวและการต่อสู้มโนธรรมพวกเขาจะต้องเลือก - พวกเขาควรจะจมลงสู่ความอบอุ่นเท็จหรือเปิดเผยความจริงที่ซ่อนอยู่หลังรอยยิ้มอย่างกล้าหาญ?