Bir nükleer felaketin kalıntılarının ortasında, umutsuzluğun eşiğinde aç bir aile, büyüleyici bir otel sahibinde son bir umut ışığı bulur.Ücretsiz bir akşam yemeği vaadiyle çekildikten sonra, dünyadan izole edilmiş gibi görünen lüks bir otele adım attılar, ancak bu akşam yemeğinin "eğlence programının" performans ve gerçeklik arasındaki sınırları bulanıklaştırdığını yavaş yavaş keşfettiler. Bu özenle dokuma ziyafette, kahkaha ve korku iç içe geçer ve sıcaklık ve komplo bir arada var olur.Bu insan dramasında kahramanlar olmak için seyirciler mi yoksa sahneye itildiler mi? Hayatta kalma haysiyet, aile sevgisi ve vicdan mücadelesi ile çarpıştığında, bir seçim yapmaları gerekir - sahte sıcaklığa batmaya devam etmeleri veya gülümsemenin arkasına gizlenmiş gerçeği cesurca ortaya çıkarmaları gerekir mi?