Seul Mimarlık Enstitüsü'ndeki ilk yılında Seungmin Seyeon ile tanıştı.O zaman, müzik bölümünde öğrenciydi. Piyanonun sesi ruhun hassasiyeti ile aktı ve gülümsemesi sessizce kalbine girdi.Yıllar geçtikçe, zaman geçti ve bir zamanlar kampüsün köşesindeki piyano iplerini okşayan figürü asla unutmadı. Yıllar sonra kader bir kez daha onları bir araya getirdi.Yeniden birleşme anında, sanki yıllar durmuş gibi görünüyordu.Seyeon, gözlerinde küçük bir beklenti ve karmaşık duygularla önünde durdu ve fısıldadı - babası için geçmişin anılarını taşıyan eski evi yeniden inşa etmek için.O anda Chengmin, sadece eski evin yeniden şekillendirilmesi gerektiğini değil, aynı zamanda zamanla gömülen duyguların da sessizce uyantığını anladı.