Onlarca yıl boyunca, binlerce kişi - birçoğu hiçbir zaman akıl hastalığı teşhisi konmadı - Brezilya'nın güneydoğusundaki Minas Gerais eyaletindeki bir şehir olan Barbacena'daki genişleyen darülaceze zorla kabul edildi.Yükselen duvarlarının arkasında, söylenemez dehşetlere maruz kaldılar: işkence, cinsel şiddet ve hatta cinayet.Toplum tarafından unutuldu ve sistem tarafından terk edildi, acıları fark edilmedi, kaderleri görmezden geldi. 1960'larda ve 70'lerde, cesur gazeteciler güçlü raporlarla bu korkunç gerçekliğin parçalarını ortaya çıkardılar.Yine de hiçbiri - şimdi - trajedinin tam kapsamını açıklamak için yönetilmedi.Daniela Arbex başkalarının yapamayacağı şeyi yaptı: Susturanlara ses verdi. Bu musallat salonlarda altmış bin ruh öldü.Birkaçı, her şeye karşı hayatta kaldı.Ve ifadeleri sayesinde, tarihte üzücü bir bölüm nihayet ortaya çıkıyor - deliliğin hastalarla sınırlı olmadığı, ancak kurumun kendisine gömüldüğü Colônia Hastanesi'nin karanlık ve yıkıcı bir mirası.