Takaki ve Akari ilkokulda sınıf arkadaşlarıydı ve gece gündüz birlikte geçirdikleri günlerde yavaş yavaş birbirlerinin en yakın arkadaşları oldular.Bu masum yıllar boyunca, sanki zaman onları asla ayırmayacakmış gibi, ikisi arasında sessizce aktı. Ancak, kader sessizce bir dönüş yaptı.Ebeveynlerinin çalışmaları nedeniyle Akari, ailesini başka bir şehre uzaklaştırmak zorunda kaldı.Ayrılma gününde, güneş hala nazikti, ancak havada tarif edilemez bir ağırlık vardı.İki çocuk ilk kez kalpler arasındaki mesafenin zaman ve mekanda çok uzun olabileceğini hissetti. Her ne kadar birbirlerine her zaman arkadaş olmaya söz vermelerine rağmen, mektuplar ve telefon görüşmeleri zaman geçtikçe gittikçe daha az oldu.Hayat bir gelgit gibi gelir, her gün sizinle birlikte olmanın anılarını seyreltir.Ve Takaki için, bu endişe her zaman kalbinin en yumuşak kısmında gizlenir. Bir güne kadar, tanıdık her şeyden uzakta başka bir şehre taşınacağını öğrendi.O anda, aniden belki de Akari ile bir daha asla tanışma şansına sahip olmayacağını fark etti.Bu yüzden, sadece son kez olsa bile, her şey tamamen dağılmadan önce onu tekrar görmek için karar verdi. Bu büyüme, mesafe ve veda hakkında bir hikaye ve aynı zamanda gençken, zamanın derinliklerinde sessizce yankılanan konuşulamaz duygular hakkında bir hikaye.