1991'de sıradan ama olgunlaşmamış bir dönemdi.Altıncı sınıf öğrencisi dünyasında, sadece elektronik oyunlar ona gerçek mutluluk getirebilir.Okulda, ne popüler ne de yakışıklı, mizahi değil, hatta arkadaş canlısıydı - sanki her şey daha vasat olamayacak kadar vasattı.Kendini güvende hissettiren tek şey, oyun oynama yeteneğidir. Okuldan sonraki her gün, caddenin köşesindeki oyun salonunda saklanacak ve ekranın önünde kendi zafer anını arayacaktı.Bir güne kadar, bir kişi bu yalnızlık dengesini kırdı. Adı Akira Ono ve onunla aynı sınıfta bir kız - akıllı, güzel ve üstün bir aile geçmişine sahip. O gittiği her yerde parlayan bir varoluş.Ancak, kimse Haruo'yu "Street Fighter II" de ezici bir güçle tamamen yenmesini beklemiyordu.Bir kez, iki kez ... otuz kez, tek bir oyun bile kazanamadı.Sadece bu oyun değil, herhangi bir projede ulaşamayacağı bir yükseklikte durdu. Haruo'yu daha da sorunlu kılan şey, O günden beri Ono Akira'nın onu her gün çeşitli oyun salonlarına kadar takip etmesiydi ve sanki garip bir alışkanlık haline gelmiş gibi tekrar tekrar yendi.Ancak bu tür bir aksilikte, tarif edilemez bir ilişkinin sessizce filizlenmesi zafer bulmak zordur.Farklı kişilikleri ve arka planları olan iki çocuk, oyun konsolunun uğultusunun ortasında birbirlerinin dünyasına yavaşça yaklaştı ve beklenmedik bir bağ ve dostluk kurdu. Bu, en beklenmedik yerlerde başarısızlık, büyüme ve anlayış ve arkadaşlık ile ilgili bir hikaye.