ในปี 1950 ทีมเดินทางทางวิทยาศาสตร์แอนตาร์กติกของญี่ปุ่นถูกส่งไปประจำการที่ฐาน Showa ที่ห่างไกลพร้อมกับสุนัขเลื่อน 19 ตัว มันเป็นโลกที่เย็นยะเยือกมีลมและเสียงคำรามหิมะโดดเดี่ยวและเงียบพวกเขาเผชิญหน้ากับความหนาวเย็นและไม่เป็นที่รู้จักของภูมิภาคขั้วโลกกับพันธมิตรที่ภักดีเหล่านี้และแอบเข้าหากันและเดินไปข้างหน้าด้วยกันในช่วงฤดูหนาว อย่างไรก็ตามหนึ่งปีต่อมาเนื่องจากสภาพอากาศเลวร้ายมากทีมวิจัยต้องอพยพแอนตาร์กติกาอย่างเร่งด่วน แผนเดิมเป็นเพียงการแยกชั่วคราวแต่พวกเขาถูกบังคับให้ออกจากสุนัขที่ต่อสู้เคียงข้างกันในดินแดนรกร้างสีขาวนี้เมื่อเรากำลังจะมีส่วนร่วมไม่มีใครพูดมีเพียงเสียงของลมที่เต็มไปด้วยความลังเลและการหมดหนทางซึ่งสะท้อนในน้ำแข็งและหิมะ ในปีต่อไปสมาชิกกลุ่มใหม่ของการเดินทางทางวิทยาศาสตร์กลับไปที่ฐาน Showa เมื่อผู้คนคิดว่าทุกอย่างถูกฝังด้วยลมและหิมะปาฏิหาริย์มาอย่างเงียบ ๆ - ผู้ฝึกสอนสุนัขที่มาพร้อมกับทีมก็หันไปรอบ ๆ ในเปลือกไม้ที่คุ้นเคยและเห็นสุนัขบาง ๆ สองตัวที่มีดวงตาที่มั่นคงมาอย่างช้าๆ พวกเขามีชีวิตอยู่กับร่างกายที่มีแผลเป็นและความไว้วางใจผู้ว่างงานเดินทางผ่านชีวิตและความตายและเวลารอคนที่พวกเขาเต็มใจรอตลอดไปในขณะนั้นโลกก็เงียบมีเพียงน้ำแข็งและหิมะเท่านั้นที่พิสูจน์ได้ เรื่องราวเกี่ยวกับความภักดีการพรากจากกันและการรวมตัวกันใหม่ถูกคลี่คลายอย่างเงียบ ๆ ภายใต้ออโรร่า ...