1950'lerde, bir Japon Antarktika bilimsel keşif ekibi 19 eşlik eden kızak köpeği ile uzak bir showa üssünde konuşlandı.Rüzgar ve kar kükreyen, yalnız ve sessiz olan buzlu bir dünyaydı.Bu sadık ortaklarla Polar bölgelerin şiddetli soğuk algınlığı ve bilinmeyenlerle karşılaştılar ve birbirlerine süzüldüler ve uzun kış gecesi boyunca birlikte ilerlediler. Bununla birlikte, bir yıl sonra, son derece kötü hava nedeniyle, araştırma ekibi Antarktika'yı acilen tahliye etmek zorunda kaldı. Orijinal plan sadece geçici bir ayrılıktı, ancak bu beyaz arazide yan yana savaşan köpekleri terk etmek zorunda kaldılar.Biz ayrılmak üzereyken, kimse konuşmadı, sadece rüzgar sesi, buz ve karda yankılanan isteksizlik ve çaresizlik ile doluydu. Ertesi yıl, yeni bir bilimsel keşif üyesi grubu Showa üssüne döndü.İnsanlar her şeyin rüzgar ve kar tarafından gömüldüğünü düşündüğünde, sessizce bir mucize geldi - ekibe eşlik eden bir köpek eğitmeni aniden tanıdık kabuğa döndü ve yavaşça sert gözleri olan iki ince köpek gördü: Geride kalan kardeş köpeklerdi - Taro ve Jiro. Yaralı bedenler ve işsiz bir güvenle yaşıyorlar, yaşam, ölüm ve zaman boyunca seyahat ediyorlar, sonsuza dek beklemek istedikleri kişiyi bekliyorlar.O anda dünya sessizdi, sadece buz ve kar bunun kanıtıdır. Aurora'nın altında sadakat, ayrılık ve yeniden birleşme ile ilgili bir hikaye sessizce ortaya çıktı ...